Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Όλα για την ομάδα


Το τελευταίο διάστημα, έχουν γίνει στην Ελλάδα αναρίθμητα γεγονότα, τα οποία θα ήταν ικανά να προκαλέσουν λαϊκή εξέγερση.

Υπόγειες συμφωνίες από την κυβέρνηση, που μας βεβαίωνε ότι ‘λεφτά υπάρχουν’ και ταυτόχρονα ξεπουλούσε τη χώρα. Υποψίες για μια γενική συνεννόηση των κομμάτων για την πορεία που ακολουθούμε, χωρίς δυνατότητα διαφυγής.  Διαφθορά στην αστυνομία. Νομοσχέδια που περικόβουν μισθούς, συντάξεις και αυξάνουν τη φορολογία για το μισθοσυντήρητο πολίτη (α! βέβαια να μην ξεχάσω ότι διασφαλίζουν τα δικαιώματα των βουλευτών, των μόνων που προσφέρουν έργο σε αυτή τη χώρα). Η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις εκμεταλλευόμενες την κατάσταση προσλαμβάνουν πτυχιούχους και μη με εξευτελιστικούς όρους.



Ωστόσο τίποτα από όλα αυτά δε συγκρίνεται με το υπέρτατο πρόβλημα αυτής της χώρας. Ο Ηρακλής θα υποβιβαστεί!!!



Είναι ο λόγος που κάποιοι άνθρωποι εγκατέλειψαν τους καναπέδες τους και συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για να διαμαρτυρηθούν, να κλείσουν τους δρόμους, να διαδηλώσουν και να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους. Σε μια χώρα που όλα είναι στραβά και η αξιοπρέπειά μας υπονομεύεται καθημερινά, αυτή είναι η αιτία που μας κινητοποίησε.



Πολλοί υποστηρίζουν ότι η ομάδα δεν είναι κάτι αόριστο, αλλά μια ιδέα. Θα προσπεράσω το γεγονός ότι εγώ βλέπω ανθρώπους να κλωτσάνε μια μπάλα, να κερδίζουν εκατομμύρια και να αλλάζουν ομάδα εάν το συμβόλαιο που τους προτείνεται είναι πιο επικερδές. Μεταξύ μας καλά κάνουν, επαγγελματίες είναι και αποφασίζουν με βάση το προσωπικό τους όφελος. Ας προσπεράσω και τα σκάνδαλα περί πουλημένων αγώνων. Ας μη μιλάμε για ιδέες όμως, όταν οι μόνοι πιστοί είναι κάποιοι οπαδοί…



Μπορούμε να παρακολουθήσουμε έναν αγώνα, γιατί είναι διασκεδαστικό το παιχνίδι, να φωνάξουμε και λίγο για να εκτονωθούμε, αλλά προσωπικά βρίσκω άξιον απορίας να αγωνίζομαι και να διαδηλώνω για τα συμφέροντα μιας ομάδας, όταν δεν έχω διασφαλίσει την ποιότητα της δικής μου ζωής. Πόσοι άραγε από τους διαδηλωτές είναι άνεργοι σήμερα;



Γιατί δεν αγωνιζόμαστε εξίσου για άλλες ιδέες: ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη (σε μια χώρα που όλοι μένουν ατιμώρητοι), παιδεία (αν και είναι πιο βολικό να εκτελούμε και να μη σκεπτόμαστε), δικαίωμα στην εργασία, στην περίθαλψη;



Ίσως, αν ο ΗΡΑ μείνει στην κατηγορία του, να ασχοληθούμε και με αυτά. Αν και σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να λυθούν όλα μας τα προβλήματα.

1 σχόλιο:

  1. Αυτό που γίνεται τώρα με τον Ηρακλή είναι ένα έργο που το έχουμε δει να παίζεται για πολλές ομάδες παλιότερα (Άρης, ΑΕΚ, Ολυμπιακός, καθώς και πολλές άλλες αλλά σε πιο τοπικό επίπεδο). Μάλιστα, όπως φαίνεται, θα... βαρεθούμε να το βλέπουμε από εδώ και πέρα. Μετά και τα τελευταία γεγονότα της Κορίνθου με τη χρήση Καλάζνικοφ σε "συνάντηση" οπαδών Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, το έργο αναμένεται να έχει ακόμα περισσότερο σασπένς, βία και αίμα, ώστε να κερδίσει περισσότερους θεατές (κυρίως άτομα που δεν τους νοιάζει καν το ποδόσφαιρο σαν άθλημα).
    Ένα σχόλιο θέλω να κάνω σχετικά με τους μισθούς των ποδοσφαιριστών. Πιστεύω ότι αξίζουν τα λεφτά που παίρνουν.
    Κοστίζει ακριβά το να κρατάς τόσο κόσμο απασχολημένο, αποπροσανατολισμένο και να τον ωθείς να ξοδεύει την ενέργεια του σε ανούσια πράγματα και όχι στη διεκδίκηση των βασικών του δικαιωμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόεδροι των μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων έχουν υπάρξει κατά καιρούς τα μεγαλύτερα λαμόγια της ελληνικής κοινωνίας. Η δύναμη του ποδοσφαίρου στον έλεγχο των μαζών έγινε αντιληπτή πολύ νωρίς και χρησιμοποιήθηκε από κυβερνήσεις και επιχειρηματίες για την επίτευξη των σκοπών τους, που ουδεμία σχέση είχαν με το ποδόσφαιρο. Μιλάμε για τρελά σκάνδαλα, ασύλληπτο ξέπλυμα χρήματος και ασυλία από τη δικαιοσύνη λόγω της δύναμης που είχαν με την υποστήριξη τόσων οπαδών (κλασικό παράδειγμα οι πρόεδροι του Ολυμπιακού). Δεν είναι τυχαίο ότι πλέον δε μιλάμε για απλούς οπαδούς, αλλά για... οπαδικούς στρατούς!
    Άξιοι λοιπόν οι ποδοσφαιριστές και δίκαιοι οι μισθοί τους, μιας και πληρώνονται και για το ρίσκο που παίρνουν με πιθανό τίμημα τη ζωή τους σε κάθε παιχνίδι, στα "πολιτισμένα" γήπεδα της Ελλάδας.
    Άξιοι και εμείς... της μοίρας μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή