Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Ποδόσφαιρο...ο καθρέφτης της κοινωνίας;

Το Σαββατιάτικο ντέρμπι των δύο πρωτοπόρων της Super League ήταν κάτι παραπάνω από ένα ποδοσφαιρικό ματς. Το "αιώνιο ντέρμπι" σχολιάστηκε, θα σχολιαστεί και θα μείνει τελικά στην ιστορία για όλα τα άλλα εκτός από το ποδόσφαιρο που παίχτηκε σε αυτό. Και ήταν πολλά τα υπόλοιπα. Αμφισβητούμενες φάσεις, ακυρωμένο κανονικό γκολ, άκυρο γκολ που μετρήθηκε, είσοδος εκατοντάδων φιλάθλων (???), ξύλο ανάμεσα σε ποδοσφαιριστές, ξύλο ανάμεσα σε ποδοσφαιριστές και οπαδούς, ξύλο ανάμεσα σε παράγοντες και ποδοσφαιριστές και γενικά ξύλο σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς ατόμων που μπορεί να συναντήσεις σε ένα ποδοσφαιρικό ματς. Και η ερώτηση είναι μια! Γιατί τόσος χαμός;

Ας δούμε τα δεδομένα. Ο Ολυμπιακός ήταν στο +7 πριν το ματς. Και να έχανε θα πήγαινε στο +4. Λογικά και με βάση το πρόγραμμα των αγώνων των δύο αντιπάλων, είχε αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα για να πάρει το πρωτάθλημα παρόλη την ήττα, αλλά δε θα ήταν και τόσο άνετος πια. Ο Παναθηναϊκός καιγόταν για τη νίκη και αγωνιστικά έκανε ότι καλύτερο μπορούσε για να πάρει αυτό που ήθελε, ώστε να διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες του στα επόμενα παιχνίδια. Αλλά όπως είπαμε, το θέμα δεν είναι αγωνιστικό πια.
Το θέμα, όπως πάντα, είναι τα λεφτά! Ο πρωταθλητής αυτής της χρονιάς παίζει απευθείας στους ομίλους του Champions League και αυτό συνεπάγεται πολλά εκατομμύρια για την ομάδα που θα βγει πρώτη. Με δεδομένο ότι, σύμφωνα με οικονομικές μελέτες που βγήκαν τελευταία, και οι δύο ομάδες είναι καταχρεωμένες, καταλαβαίνουμε τη σημασία που έχει αυτό το πρωτάθλημα.
Όσο για τους φιλάθλους... τι να πει κανείς; Είναι ντροπή που αποκαλώ φιλάθλους όσους συμμετείχαν στα γεγονότα που ακολούθησαν το τέλος του αγώνα. Πρόκειται για τους γνωστούς αγνώστους ανεγκέφαλους, τους στρατευμένους χασικλήδες κάθε διοίκησης (όλων των ελληνικών ομάδων), οι οποίοι συγκροτούν στρατούς που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών τους και λειτουργούν ως μοχλός πίεσης σε όποιον προσπαθήσει να φερθεί σωστά σε αυτό τον σάπιο χώρο.
Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως μοιάζει η συμπεριφορά τους με κάποιους συνδικαλιστές που κάνουν ακριβώς το ίδιο υπέρ ή εναντίον των διαφόρων κομμάτων (ανάλογα με το ποιος είναι το αφεντικό τους); Μήπως είναι της ίδιας σχολής; Μήπως απλά δείχνει ότι αυτοί που διοικούν το ποδόσφαιρο είναι αυτοί που διοικούν και την κοινωνία μας (δε λέω δημοκρατία μας επίτηδες);Μήπως αυτοί έχουν βρει τον τρόπο να περνάει το δικό τους και χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους σε όλες τις δραστηριότητες που αυτοί εμπλέκονται;Μήπως τελικά το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου