Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Τα άσχημα της ευμάρειας...



Ο άνθρωπος τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να κυριαρχήσει πλήρως στον πλανήτη γη. Δημιουργώντας υπερσύγχρονες πόλεις, φτιαγμένες έτσι ώστε να ικανοποιούν κάθε ανάγκη του (διατροφή, ένδυση, υγεία, ψυχαγωγία κτλ.) έχει βρει το απόλυτο καταφύγιο από τις κακοτοπιές της φύσης. Έτσι μπορεί να επιβιώνει, να εξελίσσεται και να ζει πιο άνετα, από ότι όλες οι υπόλοιπες γενιές μέχρι τώρα. Και φυσικά, εκτός των ανωτέρω, να αναπαράγεται πιο άνετα και μάλιστα με ιδιαίτερα μικρά ποσοστά παιδικής θνησιμότητας. Ουσιαστικά έχουμε νικήσει τον μηχανισμό φυσικής επιλογής (που είναι και ο μηχανισμός εξέλιξης), που επέτρεπε μόνο στους "δυνατούς" να επιβιώσουν και επιτρέπουμε να επιβιώσουν σχεδόν όλοι. Αυτό, όμως, δε μπορεί να μην είναι χωρίς κάποιο τίμημα...
Με τον παγκόσμιο πληθυσμό να εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα επτά δισεκατομμύρια το 2011 και τα εννιά δισεκατομμύρια γύρω στα μέσα του αιώνα, οι ερευνητές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι ο πλανήτης θα καταστεί αγνώριστος μέχρι το 2050.


Η αύξηση του πληθυσμού, όπως σημείωσε ο John Casterline, διευθυντής της Πρωτοβουλίας Πληθυσμιακής Έρευνας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο, σημείωσε ότι η αύξηση του πληθυσμού θα επιδεινώσει το πρόβλημα της εξάντλησης των φυσικών πόρων.
Σε περίπτωση που συνεχιστεί η αυξητική τάση, όπως παρατήρησε ο Jason Clay της WWF στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, «θα πρέπει τα επόμενα σαράντα χρόνια να παράγουμε όσα τρόφιμα είχαμε παραγάγει τα τελευταία 8.000 χρόνια». «Μέχρι το 2050 ο πλανήτης μας δεν θα είναι αναγνωρίσιμος», συμπλήρωσε.
Εκτός αυτού, σημαντικό πρόβλημα θα αποτελέσει και η προβλεπόμενη αύξηση των εισοδημάτων, τα οποία ενδέχεται να τριπλασιαστούν τα επόμενα 40 χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο και να πενταπλασιαστούν στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η αύξηση του εισοδήματος συνεπάγεται συνήθως και αύξηση της κατανάλωσης ζωικών προϊόντων, η παραγωγή των οποίων απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας και πρώτων υλών.
H παραγωγή ενός κιλού κρέατος απαιτεί γύρω στα επτά κιλά τροφής σε σπόρους, ενώ για την παραγωγή ενός κιλού τυριού ή αβγών χρειάζονται τρία με τέσσερα κιλά, ανέφεραν ειδικοί που συμμετείχαν στο συνέδριο.
«Περισσότεροι άνθρωποι, περισσότερο χρήμα, περισσότερη κατανάλωση, αλλά ο ίδιος πλανήτης» σχολίασε ο John Clay, προτρέποντας τους επιστήμονες και τις κυβερνήσεις να ξεκινήσουν να διαφοροποιούν τους τρόπους με τους οποίους παράγονται τα τρόφιμα.
Οι ειδικοί ζητούν τη στήριξη σε οικογενειακά προγράμματα για να ελεγχθεί η αύξηση του πληθυσμού, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό που χρειαζόμαστε, όπως σημείωσε ο John Bongaarts, είναι η ελαχιστοποίηση της αύξησης του πληθυσμού, επισημαίνοντας ότι ο μόνος βιώσιμος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι ο αποτελεσματικός οικογενειακός προγραμματισμός.
Πηγή: Cosmo.gr

Τώρα τι να πούμε; Και καλούς απογόνους;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου