Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Ετεροχρονισμένος Βαλεντίνος

Αφού το blog εγκαινιάστηκε του Αγ.Βαλεντίνου, θα ήθελα έστω και ετεροχρονισμένα να αναρωτηθούμε για τα αιώνια θέματα που μας βασανίζουν (άνδρες και γυναίκες)...
Αρχικά να ομολογήσω ότι δεν πιστεύω σε αυτή τη γιορτή (πάντα - όχι όταν δε βρίσκομαι σε σχέση), ότι δεν έχω αγοράσει ποτέ δώρο και ότι αποτρέπω τη λήψη δώρου σε μια τέτοια περίσταση. Επίσης θεωρώ ανούσιο και λίγο δήθεν να βγω ραντεβού τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Κατόπιν όλων αυτών των εξομολογήσεων, ίσως αντιλαμβάνεστε την έκπληξή μου, όταν Δευτεριάτικα βγήκα με μια φίλη να τα πούμε και όλα τα μαγαζιά ήταν γεμάτα με κόκκινες καρδούλες, ανδρικά αρώματα και κάθε λογής γοβάκια.

Αφού λοιπόν υπάρχει τόση ερωτική διάθεση, γιατί οι σχέσεις είναι τόσο δύσκολες σήμερα; Γύρω μου βλέπω γυναίκες να ψάχνουν ταίρι και άντρες που αναζητούν μια σύντροφο για να φροντίσουν. Και συνάμα, τα δύο φύλα αγανακτισμένα για τη σημερινή κατάσταση. Η σημερινή κατάσταση όμως, μάς δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε γνωριμίες, την ελευθερία να δοκιμάσουμε, την εναλλακτική να επαναπροσδιορίσουμε. Άρα σήμερα οι συνθήκες είναι μάλλον ιδανικές.

Μέσα μας είναι που πρέπει να ψάξουμε διεξοδικά τι θέλουμε, τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε, τι ΔΕ διαπραγματευόμαστε, ποιά είναι τα όριά μας και κατόπιν όλων αυτών να είμαστε ειλικρινείς με όποιον βρεθεί στο διάβα μας για τις επιλογές μας. Σίγουρα δεν είναι κάτι εύκολο. Όμως δεν αξίζει να δοκιμάσουμε έστω και για μια μικρή πιθανότητα ψυχικής γαλήνης (πάντα σιχαινόμουν τους αναίτιους καβγάδες) ; Για μια προοπτική ουσιαστικής σχέσης;

Του χρόνου λοιπόν, δεν πειράζει αν ο/η σύντροφός μας δε μας πει "Χρόνια πολλά". Αρκεί να ξυπνάμε κάθε πρωί και το χαμόγελό του/της να μας φωτίζει την κάθε ημέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου